 |
نقدي بر جهاني شدن |
 |
|
به نام خدا نقدي بر جهاني شدن سازمان تجارت جهاني يك سازمان اقتصادي است كه براساس موافقت نامه گات در سال 1947 بين 98 كشور منعقد شد.اين توافقنامه تا سال 1995 تنها تجارت كالا را در بر مي گرفت اما از آن به بعد تجارت خدمات و مالكيت معنوي را نيز شامل شد و با نام سازمان تجارت جهاني به فعاليت خود ادامه داد. در حال حاضر اين سازمان 143 كشور عضو و ناضر دارد كه ايران نيز از خرداد ماه امسال (1384) به عنوان عضو ناضر پذيرفته شده است. يكي از مهمترين اصول تجارت جهاني آزاد سازي تجاري كالاهاي كليه كشورهاي عضو است، چيزي كه ايران به دلايل مختلف دچار مشكل است. حال با توجه به شرايط جاري كشور و مشكلاتي كه وجود دارد به نظر شما ايران چگونه مي تواند خود را با قوانين سازمان تجارت جهاني وفق دهد؟ آيا به نظر شما پيوستن به سازمان تجارت جهاني مي تواند مشكلات موجود بر سر اقصاد تك قطبي كشورمان را بر طرف كند يا خير؟ و آيا پيوستن به اين سازمان خود مشكل آفرين نخواهد بود؟ آيا اقتصاد ايران به بلوغ لازم براي پيوستن به اين سازمان و پذيرفتن اساسنامه آن رسيده است؟ با توجه به اينكه: در حال حاضر در آزاد سازي تجاري از بين 79 كشور جهان در جايگاه 64 قرار داد.غلامحسين شافعي رييس اتاق بازرگاني و صنايع و معادن مشهد معتقد است: آنچه تاكنون به اقتصاد كشور لطمه وارد كرده است اين است كه اقتصاد ما، اقتصادي بسته و درون گرا بوده و تعامل كمي با جهان خارج داشته است.* اگر بخواهم از ديدگاه ديگر به مسئله جهاني شدن بنگريم متوجه اين مورد مي شويم كه پيوستن ايران به سازمان تجارت جهاني باعث ورود هر چه بيشتر محصولات خارجي به كشور مي شود. در حاليكه با نگاهي اجمالي به حال حاضر كشور مشاهده مي شود كه نفوذ محصولات چيني،كره اي،فرانسوي و... روز به روز در حال افزايش است، با وجود اينكه چند روز به پيوستن ايران به اين سازمان نمي گذرد. به اين معني كه در سالهاي اخير ايران عملا بازاري بسيار بكر براي محصولات خارجي شده است، تصور كنيد كه پس از الحاق،اين بازار رسما در اختيار توليد كنندگان خارجي قرار خواهد گرفت. با تاملي بر چهره شهرهاي بزرگ و كوچك و آنچه كه رسانه ها به خورد ملت مي دهند متوجه مي شويم كه در صد بالايي از آگهي هاي رسانه ها و تابلوهاي بزرگ تبليغاتي به عرضه محصولات خارجي پرداخته است. البته شايد شما چنين به نظرتان بيايد كه من مخالف ورود كالاهاي خارجي هستم. خير اينطور نيست بنده با واردات كالا مخالف نيستم بلكه با واردات صرف و از بين بردن تدريجي رقابت مخالف هستم. نه فقط من بلكه هر آنكه علاقه به توسعه در كشور را دارد مخالف اين امر است. بهتر است آماري را در ارتباط با وسعت تبليغات كالاهاي خارجي را برايتان بيان كنم. روزي كه داشتم روزنامه ابرار اقتصادي را ورق مي زدم ناگهان آگهي هاي اين روزنامه نظر مرا به خود جلب كرد. آگهي هاي بزرگ و كوچك. در صفحه اول اين روزنامه آگهي هاي زير به چاپ رسيده بود.تكنو گاز به همراه تكنو كيت، 50% (ارقام نشان دهنده درصد اشغال صفحات روزنامه است.)50% بقيه بانك صنعت و معدن، اطلاعيه بانك پارسيان، فوما(ژاپن)، شركت افرانت، شركت صنايع پند، شركت صنايع شيشه ميناگران.صفحه3 شركت پارس خزر 50%صفحه6 شركت ال جي 100%صفحه8 شركت پلي فرم 25%موبايل ساژم 25%ساعت تودر 25%ساعت رولكس 25%صفحه9 كولر اسنوا 25%صفحه17 موبايل ساژم 25%مادربورد جت وي 25%صفحه24 موبايل ساژم 25%زيراكس 25%توشيبا 50%صفحه25 موبايل ساژم 50%صفحه27 تلويزيون ال جي 50%در حاليكه اين روزنامه 27 صفحه دارد، به طور ميانگين 5/6صفحه از روزنامه به آگهي هاي مصور اختصاص دارد. حال اگر به قسمت بازارچه اين روزنامه نيز سري بزنيم مي بينيم كه به طور متوسط 5/2 صفحه هم به عرضه قيمت محصولات خارجي و 1 صفحه متعلق به كالاهاي ايراني دارد. مجموع 10صفحه از اين روزنامه آگهي است.(چه مصور و چه غير مصور) با فرض بر اين كه پلي فرم و اسنوا كاملا ساخت داخل است آمار زير به دست مي آيد. 03/37% از كل روزنامه آگهي است كه از اين مقدار 70% محصولات خارجي را تبليغ مي كند و فقط 30% ارز اين آگهي ها به كالاهاي ايران مي پردازد.حال شما بگوييد در چينين شرايط اسف باري كه بر اقتصاد ملي ما حاكم است و ايران نيز هنوز مجاب به رعايت قوانين آزاد سازي تجارت نشده است، آيا مي توان پس از الحاق كامل جلوي انبوه واردات كالاهاي خارجي را گرفت؟ اين مي تواند يك هشدار براي دولت محترم باشد كه سازمان تجارت جهاني براي كشورمان مي تواند راه رفتن بر روي تيغ باشد. در اين صورت با توجه به قيمت كنوني نفت و انباشته شدن سود حاصل از فروش آن در حسابي به نام حساب ذخيره ارزي،دولت بايد با مديريت صحيح بر اين اندوخته با تمام نيرو به حمايت هم جانبه از توليدكنندگان و سرمايه گذارن داخلي بپردازد تا اين درخت توليد در ايران ريشه بدواند و تن و مندتر شود.كه اين خود مي تواند باعث ايجاد بستر لازم براي جذب سرمايه هاي خارجي شود. در غير اين صورت پيوستن به سازمان تجارت جهاني نتيجه اي جز ترويج مصرف گرايي و از بين رفتن هر آنچه كه در اين سالها به دست آورديم در بر نخواهد داشت. *برگرفته از روزنامه ابرار اقتصادي 13 تيرماه 1384 14/4/1384 (خوشوقت خواهم شد از اينكه نظرات شما را نيز بدانم)
|
||
|
2
نوشته شده در سه شنبه 1384/04/14ساعت 23:21 توسط محمد کریمی |
|
||
|
|
|
|
|
|
||
|
|
نوشته های پیشین |
|
|
آبان 1384 شهریور 1384 مرداد 1384 تیر 1384 خرداد 1384 اردیبهشت 1384 فروردین 1384 اسفند 1383 دی 1383 |
||